برای آسایش نوه هایم…

رضوانه فلاحـتی

در کشور من/

دو کفه ی ترازو برابرند/

اما این که کدام یک از دو کفه دارد سنگینی میکند/اهمیتی ندارد!!!:

چندی پیش به دیدن یکی از استادان دانشگاهم رفتم(محمد زکی خانی دارای دکترای جامعه شناسی از امریکا)

/بعد از سلام و احوال پرسی/از کمیت و کیفیت مشغولیت من پرسید؟

/من هم بعد از اشاره ای به رشته ی تحصیلیم و کلاس موزیک و غیره/ اشاره ای به فعالیتم در کمپین کردم و بلافاصله با تحسین و تشویق استاد مواجه شدم/بیشتر جویا شد و من هم لیستی از اهداف کمپین و امضاها رو نشونشون دادم!

ازشون راهنمائی بیشتری خواستم/و گفتم:به نظر شما/اولویت رو با کدوم یک از این مثلا قوانین قرار بدیم؟

نگاهی به نوشته های ذکر شده در پایین امضاها انداخت و گفت:قانون سنگسار!

گفتم:چرا اون؟!!

گفت:در زمان غارنشینی/انسان های اولیه/با سنگ/ خشونت خود را نشان میدادند/و از دید من/اولویت باید با این قانون باشه!

و بعد از گله کردن من از قانون چند همسری/

گفت: محققین به این نتیجه رسیدن که هر مرد با یک زن باید به کمال برسه/و هر زن نیز باید با یک مرد به کمال برسه!

همینکه تونستید بعد از کلی دویدن برابر شدن دیه زن و مرد رو به دست بیارید/بدونید با تلاش بیشتر باقی خواسته ها نیز تصویب میشه /فقط حواس جمع باشید به افراط و تفریط در راهتون/کشیده نشید/ و پله پله و با برنامه ریزی و صبر به راحتون ادامه بدیدو…

بعد از تشکر/از استاد خداحافظی کردم و مادام فکر کردم که : ما را باش!!!

/ هنوز در قانون غارنشینی گیر کردیم! فقط از خدا اراده خواستم /. . .

یه بار هم با پسر نویسنده ای داشتم از اهداف کمپین حرف میزدم/

گفت:اهدافتون قشنگه/ ولی با این اوضاع /حالا حالا ها به جائی نمیرسید!

من به حرفش اعتراض کردم و اون گفت:

چه سودی واسه تو داره که میخوای خودت رو درگیر کنی؟؟؟!!

من هم در جوابش این رو نوشتم:

برای آسایش نوه هایم

تا جائی که میتوانم/خواهم دوید/

حتی اگر هیچ لقاحی در رحمم شکل نگیرد!!!

همین/.

ر.ف(شعف)

برچسب‌ها: تجربه